Alcatraz – droga bez ucieczki

Legendarna wyspa Alcatraz, zlokalizowana w Zatoce San Francisco zapisała się w historii jako słynne więzienie, z którego nie ma ucieczki.  Na temat tego miejsca powstało mnóstwo mitów. Dziś jest to bardzo chętnie, odwiedzana atrakcja turystyczna. Specyfiką tego miejsca i jednocześnie wyznacznikiem jego niezwykłości, jest jego położenie. Do Alcatraz nie można dostać się pieszo, nie można tam przyjechać samochodem ani dotrzeć drogą powietrzną, do Alcatraz prowadzi tylko jedna linia komunikacyjna i jest to droga morska. Wyspa jest całkowicie odizolowana od lądu i otoczona skalistym ternem. Początkowo Alcatraz pełniło rolę więzienia stanowego, wraz z upływem lat odpowiednie służby i władze, dostrzegły potencjał tego miejsca, co doprowadziło do  rozszerzenia jego działalności na skalę federalną. W taki oto sposób, powstało w 1934 roku więzienie o zaostrzonym rygorze, dla najbardziej niebezpiecznych przestępców tamtych lat i funkcjonowało ono, aż do roku 1963. Zanim jednak odeskortowano tam ludzi o kryminalnej przeszłości, poczyniono w nim niezbędne ulepszenia, między innymi: zabetonowano stare tunele, wzmocniono mury, założono elektryczne zamki w drzwiach, a w stołówce zamontowano wykrywacze metalu (więźniowie często próbowali przemycać metalowe sztućce do swoich cel, aby wykorzystywać je do swoich celów), z kolei „spacerniak” otoczono, drutem kolczastym o wysokości ośmiu metrów. Dla wzmocnienia kontroli i bezpieczeństwa, poza murami więzienia  również zastosowano środki zapobiegawcze w postaci, dodatkowych wieży strażniczych.  Nawet, gdyby któremuś z skazanych udało się przebić przez szereg zabezpieczeń, uniemożliwiających ucieczkę, to najpewniej zginął by on podczas próby przepłynięcia bardzo zimnej i pełnej silnych prądów wody otaczającej wyspę.
Geneza Alcatraz wywodzi się od amerykańskich Indian, bowiem to oni dokonali odkrycia, tej sławnej wyspy. Natomiast jeśli chodzi o pochodzenie nazwy, to tutaj zasługi należy przypisać, hiszpańskiemu podróżnikowi o imieniu Juan Manuel de Ayala.  Dotarł on do niewielkiego, skalistego wybrzeża i nadał mu nazwę „La Isla de los Alcatraces”. Szybko jednak zaczęto używać skróconej nazwy – Alcatraz.  W historii wyspy utrwaliło się wiele obiektów, które na przełomie lat były reformowane i przekwalifikowywane w nowsze konstrukcje:  pierwotnie powstała tam baza wojskowa, która została przekształcona w więzienie wojskowe dla pacyfistów z czasów I wojny światowej, na podstawie doświadczeń i relacji ówczesnych więźniów powstała książka  „Uncle’s Sam Devil’s Island” (Diabelska Wyspa Wuja Sama).
Swój rozgłos Alcatraz zawdzięcza nie tylko nie przeciętnemu położeniu, ale również postacią, które „gościło” w swoich murach. Byli to powszechnie znani i okryci złą sławą, przestępcy o ogromnych wpływach – gangsterzy, mordercy, złodzieje. Najsłynniejszym z nich był sam Al Capone, znany też jako „Baron Chicago”, skazany na 11 lat za nielegalny przemyt alkoholu w czasach prohibicji. Inne „popularne”  nazwiska to między innymi: George  „Machine Gun” Kelly (gangster) czy też James Joseph „Whitey” Bulgera (morderca i szef bostońskiej mafii) oraz Alvin Karpis. Wyspa zyskała miano drogi bez ucieczki, gdyż przez 29 lat teoretycznie nikomu  nie udało się z niej uciec. Odnotowano 14 prób z udziałem 36 więźniów. Najgłośniejsza próba ucieczki miała miejsce w 1962 roku, kiedy to troje  skazanych przedostało się za mury więzienia. Okoliczności tej ucieczki do dziś budzą wiele pytań i pozostają nie wyjaśnione. Dlatego też, najbardziej kojarzonymi uciekinierami Alcatraz są Clarence i John Anglinowie oraz Frank Morris. Oficjalnie uważa się ich za zmarłych, jednak ich ciał  nigdy nie odnaleziono. Istnieją pobudki do tego by sądzić, że trójce zbiegów udało się przechytrzyć strażników i przetrwać walkę z żywiołem, a ich „ dezercja” nie była tylko kolejną nieudaną próbą ucieczki, a akcją zakończoną powodzeniem i odzyskaniem wolności.
Więzienie zamknięto z powodu wysokich kosztów utrzymania oraz jak się okazało słabych punktów architektonicznych, które wbrew powszechnej opinii jednak umożliwiały więźniom ucieczki.
Alcatraz posłużyło, kilku reżyserom jako sceneria do wielu popularnych filmów (Księga ocalenia, X – Men 3: Ostatni bastion , Twierdza (Sean Connery, Nicolas Cage, Ed Harris),  czy choćby  Morderstwo pierwszego stopnia). Historia najsłynniejszego więźnia wszech czasów, które budziło respekt nawet wśród najbardziej zdemoralizowanych przestępców, zainspirowała również do powstania kilku popularnych produkcji filmowych o Alcatraz np. Ucieczka z Alcatraz z Clintem Eastwoodem , Zbieg z Alcatraz oraz Ptasznik z Alcatraz, oprócz tego Alcatraz zobrazowano w serialu z 2012 o tym samym tytule.